Beklemek
// Mayıs 27th, 2009 // No Comments » // Denemelerim
İnsanlar baktığın da..
Çihanlar çoştugun da..
Kurtlar boş zaman aradıgın da..
Sen kararsız kaldığın da..
Benim kaybediyor ‘kaybeden tablo da..’ olmam gerekir.
Alpay Tayfun. 27-05-09
// Mayıs 27th, 2009 // No Comments » // Denemelerim
İnsanlar baktığın da..
Çihanlar çoştugun da..
Kurtlar boş zaman aradıgın da..
Sen kararsız kaldığın da..
Benim kaybediyor ‘kaybeden tablo da..’ olmam gerekir.
Alpay Tayfun. 27-05-09
// Mayıs 12th, 2009 // No Comments » // Denemelerim
Bu bir tanıdık noktaydı..
Bir tanıdık noktaydı..
Kendimi aldatmaktan geliyorum bu gece yorgun, suçlu, mutsuz ve acınası bir halde.
Neye yaradı tozlarından arındırmam miadı dolmuş sözcükleri? Belki en büyük
ve en büyülü oyunumdu bu çocuksu iklimlerimden arta bıraktığım.
Ah sevgili, sensizlik acısıyla dalga geçiyorum. Başka bu yaraları
nasıl susturabilirim ki? Her saniye bu yalnızlık illeti…
Aslında hiç yalnız degilim…
Bişe yaramaz aradığımız mucizevî mesajın etkisiyle
direnişime devam edecekken kaldığımız yerden
Kaldırıp atmak aklımdan bile geçmiyor bugün. Bitkinliğine düşmek istemiyorum rutin
işlerin içinde ruh hali ile..
Ne de olsa kalıcı yaraları her defasında kan
bayramına sürüklemek anlamsız oluyor. Gün ağarmaya başladığında yepyeni bir
düş süzülecek pencereden yine.
Sol yanımdan düş/meye başlıyor kelimelerim. Her düşüş.. Her düşüş…
her yar/a (yar-sevgili) bir kalış…Kalışlarımdan süzülüyor ses’imin intiharları
Yok etme pahasına görünüyorum zamansız
Mecbur değilim onunla yaşamaya..Her an hayaliyle sarınıp sarmalanmaya…
ama.. ama..
Tartıp en güzelinden kelimeleri sunuyorum bilinmez diyarlarına.
Ne güzeldir bilemezsin olmadık yerde, tam özlemin dibe vurduğu anda..
Umudun saklandığı yerden göz kırpmasındaki heyecanı anlatmak için
binlerce kez çıkılan seferlerden geri döndüğümde bıraktığı o tatlı telaşı anlatır gibi.
Ne bozabilir .. Hangi inatçı gurbet, hangi mesafe, hangi varlıklar girebilir araya?
Ne biliyor musun? Ömrümün en aydınlık köşesinden bakıp her yanını aydınlatan
varlığından süzülen akıl almaz ışık hüzmesinden başka bir şey değil. Fark etmez
aynı yöne bakmayışımız ve sınırları çevrili bir alanı kaplamayışımız.
Aynı atmosferde, aynı dünyada olmamız bile yetmez mi?
Bana yeter adanmak için. Anlamından her tür neşeyi yudumluyorum…
Izdırabı kimin umrunda. Tek zerre umuduna kavuşmak için çıldırırken yüreğim.